وجلال بی مثال خویش آفرید ودر پی آن،نور فاطمه (س)

رااز نورمحمد (ص) برگرفت:                                                       

آن هنگام که خداوند نورزهراراازنورپدرش محمد مصطفی (ص)

برگرفت آسمان هاراچنان درخشش ونورانیتی فراگرفت که ملائکه

جملگی مات ومبهوت خودساخت،چراکه تابیش ازآن چنان نور و

ضیائی راندیده بودند.

آری،نورفاطمه ازنورعظمت وجلال الهی سرچشمه کرفت وتمام

آسمان هارا غرق نور افشانی خویش گردانید،تاجائی که ملائکه

آسمان ها ازعظمت این آفریده خدائی ،جملگی برآستان ربوبی سر

به سجده ساییدندومات وحیران پرسیدند:

ای پرورش دهنده ما!وای سید وسرورما ! حقیقت این نوربی نظیر

چیست؟ !

درپاسخ سوءال خویش شنیداراین وحی الهی شدند:                     

این آفریده، پرتوی است ازنورمن که درآسمان ها جایش داده ام ،

اوراازغظمت بی اتتهای خویش آفریده ام،اوراازصلب پیامبری از

پیامبرانم خارج خواهم گردانیدکه بافضیلت ترین پیامبران است ؛

ازاین نور،امامانی رابرمی انگیزم که امرمرا اقامه کنند وبه حقیقت

من رهنمون می شوند؛ایشان راجانشینان خویش درروی زمین

بعدازخاتمه وحیم،قرارخواهم داد.

حدیث نامبردار،جلوه نمای نور فاطمه درنخستین آفرینش بودواینک

بنگریم نورفاطمه رادرخاتمه قیامت درجنات عدن:

بهشتیان درجنت های جاویدان غرق لذت بری ازانواع نعمت های                 

بهشتی می باشندکه ناگاه نوری فروزنده همچون نور خورشید،همه

بهشتیان راازلذت هاونعمت های بهشتی بازگرداده ،به خودمعطوف

می دادر.دراین هنگام درحالیکه غرق تماشای این نورگشته اند،با

تعجب وحیرت ازیکدیگرمی پرسند:این نورچیست وازآن کیست؟!

شایدکه پروردگارپر عزت ماجلوه گرشده وبرمانظرافکنده است!!!

برخی دیگردرپی نظاره این نوربی مثال به مناجات باخاونددل می

سپارندومی پرسند:پروردگارا!همانا درکتاب خود دروصف بهشت

فرموده ای (:لایرون فیها شمسا ولازمهریرا)دربهشت نه آفتابی بینند

ونه سرمایی پس این نوربی مانندچیست؟!

درنهایت پاسخ خودراازطریق  جبرائیل می یابند؛این نور،نورخورشید

نیست ولیکن علی (ع)با فاطمه (س)فرمودودرپی آن ،تبسمی برلبان

فاطمه نقش بست .این نور،ازلبخندفاطمه (س)تابش واشراق گرفته است..

باری همان نوری که درابتدای خلقت ،حیرت فزای ملائکه گشت وایشان را

واله وحیران خودگردانیددرخاتمه قیامت شگف افزای بهشتیان میگردد

وایشان راشیفته جمال خویش می سازد.